صرافی ال بانک برای کدام کشور هست و آیا برای ایرانیان تحریم هست؟

آیا برای ایرانیان تحریم است؟ در متن رسمی شرایط استفاده، بله — نام ایران صراحتاً در فهرست کشورهای ممنوع آمده است. اما در عمل، چون ال بانک احراز هویت را اجباری نکرده و IP ایران را به‌طور کامل نمی‌بندد، ثبت‌نام و معامله‌ی رمزارز به رمزارز برای ایرانی‌ها ممکن می‌ماند. همین فاصله بین «ممنوعیت روی کاغذ» و «دسترسی در عمل»، منشأ اصلی ریسک است و در ادامه دقیقاً بازش می‌کنیم.

ال بانک چیست و آیا اعتبارش واقعی است؟

ال بانک (LBank) یک صرافی متمرکز رمزارز است که فعالیتش را از سال ۲۰۱۵ شروع کرد. بنیان‌گذار آن Eric He (He Wei) است و در سال‌های بعد Allen Wei مدیریت اجرایی را برعهده گرفت. صرافی بیش از ۸۰۰ رمزارز و حدود ۹۰۰ جفت‌ارز معاملاتی دارد و خدماتش شامل اسپات، فیوچرز (با اهرم تا ۱۲۵ برابر)، کپی‌تریدینگ، استیکینگ، وام و کارت رمزارزی است.

سوال «اعتبار یا کلاهبرداری» دو لایه دارد که باید از هم جدا شوند.

لایه‌ی اول، واقعی‌بودن صرافی است. ال بانک یک پلتفرم جاافتاده با سابقه‌ی چندساله، حجم معاملات روزانه در محدوده‌ی میلیارد دلار و حضور دائمی در رتبه‌بندی‌های کوین‌مارکت‌کپ و کوین‌گکو است. این یک سایت تازه‌تأسیس یا اسکم نیست.

لایه‌ی دوم، میزان حفاظتی‌بودن آن است و اینجا تصویر ظریف‌تر می‌شود. ال بانک ثبت‌هایی مثل MSB در آمریکا و کانادا، VASP در لیتوانی و مجوز OAM در ایتالیا دارد. این ثبت‌ها واقعی‌اند، اما عمدتاً ثبت‌های پایه‌ی ضدپولشویی‌ اند، نه نظارت سنگینی که از سرمایه‌ی کاربر در برابر ورشکستگی یا مناقشه محافظت کند. ال بانک یک صرافی آفشور با نظارت سبک است؛ نه کلاهبردار، نه یک نهاد به‌شدت تنظیم‌شده.

یک نکته‌ی امنیتی هم در پرونده‌اش هست: اواخر ۲۰۲۲ یکی از کیف‌پول‌های گرم صرافی مورد نفوذ قرار گرفت و چند میلیون دلار خارج شد، که صرافی خسارت کاربران را جبران کرد. جز این مورد، نقض امنیتی بزرگ دیگری در کارنامه‌اش ثبت نشده است.

این تفکیک برای کاربر ایرانی مهم است: «واقعی‌بودن» صرافی به این معنا نیست که اگر فردا حسابتان محدود شد، نهادی پشت شما برای پس‌گرفتن پول خواهد ایستاد.

صرافی ال بانک دقیقاً مال کجاست؟

چند جواب متفاوت برای این سوال وجود دارد و همه‌شان هم تا حدی درست‌اند، چون به سه چیزِ متفاوت اشاره می‌کنند. تفکیک این سه لایه، گرهِ این سوال را باز می‌کند.

محل ثبت شرکت: اسناد رسمی، صرافی را در جزایر ویرجین بریتانیا ثبت‌شده نشان می‌دهند. این یک حوزه‌ی فراساحلی است که برای ثبت کسب‌وکارهای رمزارزی به‌خاطر چارچوب مالیاتی و مقرراتی منعطفش رایج است.

مرکز عملیات: فعالیت اجرایی و تیمی عمدتاً از هنگ‌کنگ هدایت می‌شود. به همین خاطر بسیاری از منابع «هنگ‌کنگ» را به‌عنوان مقر معرفی می‌کنند.

مالکیت: شرکت پشت ال بانک، یک شرکت چینی به نام Super Chains Network Technology است. ریشه‌ی چینیِ صرافی همان دلیلی است که آن را به استقرار عملیات در هنگ‌کنگ سوق داد تا با محدودیت‌های سرزمین اصلی چین فاصله بگیرد.

روی این سه لایه، یک شبکه از ثبت‌های کشوری هم سوار شده: آمریکا و کانادا (MSB)، لیتوانی (VASP)، ایتالیا (OAM)، و حضور یا ثبت در استرالیا، امارات و اندونزی.

چرا این موضوع برای شما به‌عنوان کاربر ایرانی مهم است؟ چون همین ثبت‌ها — به‌خصوص ثبت در آمریکا — صرافی را به رعایت چارچوب‌های تحریمیِ آمریکا و متحدانش متعهد می‌کند. صرافی‌ای که در آمریکا ثبت شده، نمی‌تواند رسماً به کشورهای تحت تحریم آمریکا خدمت بدهد، حتی اگر سرورش جای دیگری باشد. این پل، مستقیماً ما را به بخش بعدی می‌رساند.

آیا ال بانک برای ایرانیان تحریم است؟

اینجا دقیق می‌شویم، چون پاسخ‌های متناقضی که در فضای وب می‌بینید همگی یک نیمه‌ی واقعیت را می‌گویند. واقعیت کامل، دو نیمه دارد.

آنچه شرایط استفاده‌ی رسمی ال بانک می‌گوید

در User Agreement رسمی ال بانک، نام ایران به‌صراحت در فهرست کشورهایی آمده که صرافی از آنها ثبت‌نام و سرمایه‌گذاری نمی‌پذیرد. ایران در این متن، در کنار آمریکا، چین سرزمین اصلی، هنگ‌کنگ، روسیه، کره شمالی، سوریه، کوبا و چند کشور دیگر فهرست شده است.

فراتر از فهرست، ایران به‌طور مشخص در دسته‌ی «کشورهای تحریم‌شده» (Sanctioned Countries) تعریف شده؛ یعنی کاربرانی که مقیم یا تبعه‌ی این کشورها هستند، طبق قرارداد حق استفاده از خدمات را ندارند. همین تعریف در سوگندنامه‌ی حساب‌های تجاری هم تکرار شده است.

پس از منظر قراردادی، پاسخ روشن است: ایران در ال بانک ممنوع است. هر ادعایی که بگوید «در قوانین ال بانک هیچ اشاره‌ای به ایران نشده»، با متن فعلی سند رسمی نمی‌خواند.

یک سوءتفاهم رایج را اصلاح کنیم: داشتن مجوز MSB آمریکا نشانه‌ی «تأیید» برای خدمت به ایرانی‌ها نیست؛ دقیقاً برعکس است. این مجوز صرافی را موظف می‌کند از مقررات تحریمی آمریکا (OFAC) پیروی کند و در صورت شناسایی کاربر تحریم‌شده، حسابش را محدود یا مسدود کند.

آنچه در عمل اتفاق می‌افتد

با وجود ممنوعیت قراردادی، در عمل یک کاربر ایرانی می‌تواند با یک ایمیل در ال بانک ثبت‌نام کند، رمزارز واریز کند و در بازار اسپات معامله کند. دلیلش یک ویژگی محصول است: ال بانک یکی از معدود صرافی‌های بزرگی است که احراز هویت را اجباری نکرده. برای معامله‌ی رمز به رمز، نیازی به ارسال مدارک نیست.

به همین خاطر، ممنوعیتِ روی کاغذ به‌صورت خودکار اجرا نمی‌شود. سیستم در لحظه‌ی ثبت‌نام جلوی شما را نمی‌گیرد و IP ایران هم همیشه بسته نیست.

اما این «دسترسی»، با «مجاز بودن» فرق دارد و دو سقفِ سفت دارد. اول، احراز هویت با مدارک ایرانی عملاً به نتیجه نمی‌رسد؛ یعنی همیشه در سطح کاربرِ تایید شده می‌مانید. دوم، هیچ مسیری برای واریز و برداشت ارز فیات (ریال یا دلار) برای کاربر ایرانی وجود ندارد؛ کل تعامل شما باید رمزارزی باشد.

چرا این دو واقعیت کنار هم وجود دارند؟

این تناقض ظاهری، در واقع منطق روشنی دارد.

ممنوعیت در قرارداد، ابزار حقوقیِ صرافی است. صرافی را در برابر مقررات تحریمی پوشش می‌دهد و این حق را به آن می‌دهد که هر وقت لازم شد — یا تحت فشار قانونی قرار گرفت — حساب‌های کاربران تحریم‌شده را ببندد، بدون آنکه قراردادش را زیر پا گذاشته باشد.

نبودِ احراز هویت اجباری هم یک تصمیم محصولی برای جذب کاربر بیشتر است، نه یک دعوت‌نامه برای کاربران تحریم‌شده. این تصمیم، به‌صورت جانبی، درِ ورود را برای ایرانی‌ها هم باز می‌گذارد.

نتیجه این می‌شود: اجرای تحریم در ال بانک واکنشی است، نه پیش‌گیرانه. یعنی تا وقتی چیزی توجه سیستم را جلب نکند، حساب شما کار می‌کند؛ اما لحظه‌ای که جلب کند، پشتوانه‌ی قراردادی برای محدود کردنتان از قبل آماده است. شما عملاً «به‌صورت فنی وارد شده، اما قراردادی غیر مجاز» هستید.

سه سناریوی کاربر ایرانی؛ شما کدامید؟

نتیجه‌ی استفاده از ال بانک برای همه‌ی ایرانی‌ها یکسان نیست. سه حالت متفاوت با سه پیامد متفاوت وجود دارد.

۱) ایرانیِ داخل کشور، بدون احراز هویت. رایج‌ترین حالت. می‌توانید ثبت‌نام و معامله‌ی رمز به رمز کنید، اما با سقف برداشتِ محدود شده و بدون دسترسی به بخش فیات. بیشترین آسیب‌پذیری در برابر محدودیت ناگهانی حساب هم متعلق به همین گروه است، چون هویت تأیید نشده و فعالیت از منطقه‌ی ممنوع، دقیقاً همان چیزی است که می‌تواند نشانه‌گذاری شود.

۲) تلاش برای احراز هویت با مدارک ایرانی. بعضی‌ها تصور می‌کنند با انتخاب گزینه‌هایی مثل «Persian» به‌جای «Iran» می‌توانند احراز هویت را جلو ببرند. این کار وضعیت شما را امن‌تر نمی‌کند؛ برعکس. انتخاب یک برچسبِ متفاوت، تابعیت یا حوزه‌ی قضایی واقعی شما را تغییر نمی‌دهد و ارائه‌ی مدارک ایرانی در فرایندی که ایران در آن ممنوع است، در عمل ملیت شما را به سیستم اعلام می‌کند. به‌جای کاهش ریسک، احتمال نشانه‌گذاری را بالا می‌برد.

۳) ایرانیِ مقیم خارج با مدارک غیرایرانی. اگر واقعاً مقیم کشوری دیگر هستید و مدارک معتبر و غیر تحریمی دارید، مسیر احراز هویت برایتان باز است. نکته اینجاست که این یک «ترفند» نیست؛ به اقامت و مدارک واقعی شما بستگی دارد، نه به پنهان‌کردن چیزی.

ریسک‌های واقعی استفاده از ال بانک برای ایرانیان

تا اینجا روشن شد که دسترسی ممکن است. حالا باید بدانید پشت این دسترسی چه ریسک‌هایی خوابیده است.

اگر حساب محدود یا مسدود شود، چه می‌شود؟

این مهم‌ترین ریسک است و معمولاً به‌صورت یکی از این حالت‌ها بروز می‌کند. حساب ممکن است به حالت «فقط برداشت» محدود شود؛ یعنی دیگر نمی‌توانید معامله کنید و فقط فرصت دارید دارایی‌تان را خارج کنید. یا سیستم برای رفع محدودیت از شما احراز هویت بخواهد — احراز هویتی که با مدارک ایرانی نمی‌توانید کامل کنید. در بدترین حالت، حساب به‌طور کامل و در انتظار «بررسی» مسدود می‌شود و پشتیبانی هم پاسخ روشنی نمی‌دهد.

این فرضیه‌بافی نیست. کاربران ایرانی پیش‌تر دقیقاً همین تجربه را با صرافی‌هایی مثل بایننس و کوکوین داشته‌اند؛ صرافی‌هایی که زمانی «بدون محدودیت برای ایرانی‌ها» معرفی می‌شدند و بعد به‌یک‌باره حساب‌های ایرانی را محدود کردند. عده‌ای دارایی‌شان را برای مدت طولانی از دست دادند.

نکته‌ی کلیدی این است: احراز هویت، محدودیت منطقه‌ای را خنثی نمی‌کند. اگر منطقه‌ی شما در فهرست ممنوع باشد، تکمیل KYC هم دسترسی را برنمی‌گرداند، چون منشأ محدودیت، قانون است نه سطح حساب.

نشانه‌های سفت‌ترشدن انطباق در ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶

روند کلی ال بانک به‌سمت رعایت سخت‌گیرانه‌ترِ مقررات است و چند رویداد اخیر این جهت را نشان می‌دهد.

در ژوئیه ۲۰۲۵، صرافی توکن بومی خودش ($LBK) را بازخرید و معاملات و برداشت آن را متوقف کرد و تنها دلیل اعلام‌شده «الزامات انطباق» بود. در همان ماه، امکان استفاده از شماره‌تلفن‌های کانادا و امارات برای حساب‌ها قطع شد. از ۲۷ دسامبر ۲۰۲۵ هم محدودیت‌هایی روی سرویس پیامک برای شماره‌های برخی کشورها اعمال شد.

هیچ‌کدام از اینها به‌طور مستقیم درباره‌ی ایران نیست، اما الگو روشن است: صرافی در حال تنگ‌کردن چارچوب انطباق خود است. در چنین مسیری، کاربران مناطق پرریسک‌تر، آسیب‌پذیرتر می‌شوند.

ملاحظات حقوقی برای خودِ کاربر ایرانی

یک بُعد که اغلب فراموش می‌شود، وضعیت حقوقیِ خود شماست، نه فقط صرافی. شما دارید از پلتفرمی استفاده می‌کنید که قراردادش صراحتاً شما را کنار گذاشته. این یعنی در صورت بروز اختلاف یا مسدودی، عملاً جایی برای شکایت یا احقاق حق ندارید؛ خودِ قرارداد علیه شماست.

موضوع تحریم‌های ثانویه هم وجود دارد؛ چارچوبی که می‌تواند فعالیت‌های مرتبط با اشخاص و نهادهای تحریم‌شده را هدف بگیرد. ورود به جزئیات حقوقی این حوزه از حوصله‌ی این مطلب خارج است و قطعاً جایگزین مشاوره‌ی حقوقی تخصصی نیست، اما باید بدانید که ریسک، فقط «گیر افتادن پول در صرافی» نیست.

اگر تصمیم به استفاده گرفتید: راهنمای ایمن‌سازی

اگر با آگاهی کامل از موارد بالا باز هم تصمیم به استفاده دارید، چند کار تفاوت بزرگی در سطح ریسک شما ایجاد می‌کند.

مراحل پایه‌ی ثبت‌نام و ایمن‌سازی اولیه

ثبت‌نام با ایمیل انجام می‌شود و نیازی به مدارک ندارد. بلافاصله بعد از ساخت حساب، سه کار را انجام دهید: یک رمز عبور قوی و منحصربه‌فرد بگذارید، احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) را با اپلیکیشن Google Authenticator فعال کنید (نه پیامک)، و یک رمز جداگانه برای معامله (Trade Password) تنظیم کنید. این لایه‌ها هم امنیت حساب را بالا می‌برند و هم — همان‌طور که در ادامه می‌بینید — سقف برداشت شما را افزایش می‌دهند.

سقف برداشت بر اساس سطح حساب

ال بانک سقف برداشت روزانه را بر اساس سطح ایمن‌سازی و احراز هویت حساب تعیین می‌کند. ساختار پلکانی آن به این شکل است (این اعداد می‌توانند طبق سیاست روز صرافی تغییر کنند، پس قبل از اتکا، مقدار فعلی را در پنل خودتان ببینید):

برای کاربر ایرانی، پله‌های اولِ این جدول (تا قبل از KYC) دست‌یافتنی است و همین هم برای حجم‌های متوسط معمولاً کافی است.

قانون طلایی: نگهداری شخصی و برنامه‌ی خروج

مهم‌ترین اصل این است: صرافی را فقط محل معامله بدانید، نه محل نگهداری دارایی.

به‌صورت عملی یعنی فقط همان مقداری را که برای ترید فعالتان لازم دارید روی صرافی نگه دارید و باقی دارایی را به یک کیف پول شخصی (ترجیحاً سخت‌افزاری) منتقل کنید که کلید خصوصی‌اش دست خودتان است. هر چه موجودیِ روی صرافی کمتر باشد، آسیب یک محدودیت ناگهانی کمتر است.

یک «برنامه‌ی خروج» هم از قبل برای خودتان مشخص کنید: بدانید در صورت دیدن اولین نشانه‌ی محدودیت (مثلاً درخواست ناگهانی احراز هویت)، دارایی را به کدام آدرس و از چه مسیری خارج می‌کنید. سرعتِ واکنش در این لحظه‌ها تعیین‌کننده است.

چطور وضعیت زنده‌ی محدودیت را خودتان چک کنید

فهرست کشورهای محدودشده‌ی ال بانک ثابت نیست و صرافی آن را به‌روزرسانی می‌کند. به‌جای اتکا به مطلبی که ممکن است چند ماه بعد قدیمی شده باشد، خودتان منبع دستِ‌اول را چک کنید: به بخش پشتیبانی و سند User Agreement در سایت رسمی ال بانک (lbank.com) مراجعه کنید و فهرست «Restricted Countries / Sanctioned Countries» را ببینید. اگر نام ایران آنجا بود — که در زمان نگارش این مطلب هست — یعنی وضعیت قراردادی همان ممنوعیت است. این عادتِ ساده، شما را از تصمیم‌گیری بر اساس اطلاعات منقضی نجات می‌دهد.

جایگزین‌های ال بانک برای ایرانیان

اگر بعد از این بررسی به این نتیجه رسیدید که ریسک ال بانک برایتان نمی‌ارزد، چند صرافی خارجی دیگر هم هستند که کاربران ایرانی از آنها استفاده می‌کنند. هیچ‌کدام «۱۰۰٪ امن» نیستند و همان منطق نگهداری شخصیِ دارایی درباره‌ی همه‌شان صدق می‌کند، اما از نظر سخت‌گیری نسبت به کاربر ایرانی تفاوت دارند.

انتخاب بین اینها به نیاز شما بستگی دارد: تنوع آلت‌کوین، ابزار فیوچرز، یا رابط فارسی. ولی معیار اصلی نباید «کدام راحت‌تر است» باشد؛ باید «کدام را با چه حجمی و با چه برنامه‌ی خروجی استفاده می‌کنم» باشد.

جمع‌بندی: استفاده کنم یا نه؟

تصمیم را می‌توان به یک قاعده‌ی ساده خلاصه کرد.

اگر هدف شما معامله‌ی کوتاه‌مدت و رمز به رمز با حجم متوسط است و حاضرید نظم نگهداری شخصیِ دارایی و برنامه‌ی خروج را رعایت کنید، ال بانک با چشمِ باز قابل استفاده است؛ به‌شرط آنکه آن را صرفاً یک میز معامله بدانید، نه گاوصندوق.

اگر به‌دنبال نگهداری بلندمدت دارایی هستید یا اصلاً تحمل ریسکِ مسدودیِ ناگهانی را ندارید، ال بانک گزینه‌ی مناسبی نیست و بهتر است سراغ یکی از جایگزین‌ها بروید یا دارایی را در کیف پول شخصی نگه دارید.

نکته‌ای که در هر دو حالت ثابت می‌ماند: وضعیت تحریم‌ها پویاست. سیاستی که امروز اجرا نمی‌شود، ممکن است فردا اجرا شود. تصمیم درست، تصمیمی است که این تغییرپذیری را از قبل در خودش حساب کرده باشد.

سوالات متداول

بالاخره ال بانک برای ایرانیان تحریم است یا نه؟

از نظر قراردادی بله؛ نام ایران در فهرست کشورهای ممنوعِ سند رسمی ال بانک آمده است. اما چون احراز هویت اجباری نیست و IP ایران کامل بسته نمی‌شود، ثبت‌نام و معامله‌ی رمز به رمز در عمل ممکن است. به‌بیان ساده: ممنوع روی کاغذ، اما قابل‌دسترس در عمل — و همین فاصله، ریسک‌آفرین است.

صرافی ال بانک مال کدام کشور است؟

در جزایر ویرجین بریتانیا ثبت شده، مرکز عملیاتش در هنگ‌کنگ است و شرکت مادرش چینی (Superchains Network Technology) است. در آمریکا، کانادا، لیتوانی، ایتالیا و چند کشور دیگر هم ثبت یا مجوز دارد.

آیا ایرانی‌ها می‌توانند در ال بانک احراز هویت کنند؟

با مدارک ایرانی عملاً خیر؛ همیشه در سطح کاربر تأییدنشده می‌مانید. فقط ایرانیانِ مقیم خارج که مدارک معتبر و غیرتحریمی دارند می‌توانند احراز هویت را کامل کنند. انتخاب گزینه‌هایی مثل «Persian» به‌جای «Iran» وضعیت را امن نمی‌کند و فقط احتمال نشانه‌گذاری را بالا می‌برد.

اگر حساب ایرانی در ال بانک مسدود شود، پول برمی‌گردد؟

هیچ تضمینی نیست. حساب ممکن است به حالت فقط‌برداشت محدود شود، یا برای رفع مسدودی احراز هویتی خواسته شود که کاربر ایرانی نمی‌تواند کامل کند، یا کاملاً فریز شود. چون قرارداد صراحتاً کاربر ایرانی را کنار گذاشته، مسیر روشنی برای احقاق حق وجود ندارد.

سقف برداشت بدون احراز هویت در ال بانک چقدر است؟

برای حسابی که فقط با ایمیل ساخته شده حدود ۰.۵ بیت‌کوین در روز است و با فعال‌کردن 2FA و رمز ترید تا حدود ۲۴ بیت‌کوین در روز بالا می‌رود؛ بدون نیاز به KYC. این اعداد می‌توانند تغییر کنند و بهتر است مقدار فعلی را در پنل خودتان ببینید.

آیا ال بانک کلاهبرداری است؟

خیر. یک صرافی واقعی و جاافتاده از سال ۲۰۱۵ با حجم معاملات بالا و حضور در رتبه‌بندی‌های معتبر است. اما «واقعی‌بودن» با «به‌شدت تنظیم‌شده و حفاظتی‌بودن» فرق دارد؛ ال بانک یک صرافی آفشور با نظارت سبک است.

برای استفاده از ال بانک به VPN نیاز است؟

استفاده از یک VPN با IP ثابت برای احتیاط رایج است، اما تغییر مکرر IP می‌تواند ریسک نشانه‌گذاری و محدودیت را بالا ببرد. همچنین IP آمریکا را انتخاب نکنید، چون آمریکا هم جزو مناطق ممنوع ال بانک است.

توکن $LBK چه شد؟

ال بانک در ژوئیه ۲۰۲۵ توکن بومی خود را بازخرید و معاملات و برداشت آن را با اعلام دلیلِ «الزامات انطباق» متوقف کرد. این یکی از نشانه‌های سفت‌ترشدن چارچوب مقرراتیِ صرافی است.