چشم انداز هفتگی بازارهای مالی تاریخ 27 اکتبر - 2 نوامبر

دلار آمریکا در آستانه تصمیم فدرال رزرو، آرامش پیش از طوفان

دلار آمریکا هفته گذشته پس از انتشار گزارش تورم (CPI) کمتر از انتظار، تغییر محسوسی نداشت و شاخص دلار (DXY) در محدوده‌ی ۹۸.۹۰ بسته شد. داده‌ها نشان دادند قیمت مصرف‌کننده در ماه سپتامبر تنها ۰.۳٪ رشد کرده، در حالی‌که بازار انتظار افزایش ۰.۴٪ را داشت. این عدد باعث شد احتمال کاهش نرخ بهره در نشست هفته‌ی آینده‌ی فدرال رزرو به‌طور کامل در بازار قیمت‌گذاری شود. با وجود این، دلار پس از افت اولیه، دوباره بخشی از کاهش خود را جبران کرد و نشان داد که سرمایه‌گذاران هنوز برای خروج از موقعیت‌های دلاری، منتظر تأیید لحن نهایی پاول هستند.
در فضای جهانی، داده‌های مثبت از منطقه یورو منجر به رشد محدود یورو تا سطح ۱.۱۶۲۵ دلار شد، در حالی که پوند انگلیس پس از جهش اولیه ناشی از فروش خرده‌فروشی قوی، مجدداً به محدوده‌ی ۱.۳۳۱۲ بازگشت. در شرق آسیا، ین ژاپن تضعیف شد و تا ۱۵۲.۷۸ در برابر دلار سقوط کرد؛ موضوعی که هم به افزایش قیمت نفت پس از تحریم جدید شرکت‌های روسی و هم به سیاست‌های انبساطی دولت جدید ژاپن بازمی‌گردد. در همین حال، اظهارات دونالد ترامپ درباره‌ی توقف مذاکرات تجاری با کانادا و برنامه‌ی دیدار با شی جین‌پینگ در کره‌جنوبی، دوباره توجه بازار را به محور ژئوپلیتیک و تجارت جهانی جلب کرده است.
با نگاهی به هفته‌ی پیش‌رو، تمام تمرکز بازارها بر نشست فدرال رزرو و انتشار شاخص Core PCE در روز جمعه خواهد بود. بازار تقریباً اطمینان دارد که فد نرخ بهره را در محدوده‌ی ۳.۷۵٪ تا ۴.۰۰٪ کاهش خواهد داد، اما مسیر بعدی همچنان نامشخص است. اگر جروم پاول در کنفرانس مطبوعاتی خود بر وابستگی تصمیم‌ها به داده‌ها تأکید کند و از ارائه‌ی سیگنال انبساطی بیشتر خودداری نماید، احتمال دارد دلار دوباره در نقش دارایی امن تقویت شود. در مقابل اگر پیام نشست بر ادامه‌ی سیاست انبساطی تأکید داشته باشد، می‌تواند موج جدیدی از ضعف دلار و رشد ارزهای ریسک‌پذیر مانند یورو، پوند و دلار استرالیا را رقم بزند.
در مجموع، شاخص دلار اکنون در آستانه‌ی منطقه‌ی حمایت ۹۸.۵۰ قرار دارد و هرگونه شکست پایدار زیر این سطح می‌تواند زمینه‌ساز اصلاح عمیق‌تر تا محدوده‌ی ۹۷.۸۰ – ۹۷.۵۰ باشد. از سوی دیگر، بازگشت مجدد بالای سطح ۹۹.۲۰ می‌تواند نشانه‌ی حفظ جریان امن سرمایه و بازگشت دلار به فاز صعودی کوتاه‌مدت باشد. با توجه به حجم بالای رویدادهای هفته‌ی پیش‌رو، می‌توان گفت بازار ارز در آستانه‌ی دوره‌ای از نوسان‌های گسترده و تصمیم‌ساز قرار گرفته است.

بازگشت طلا از لبه‌ی سقوط، آیا حمایت ۴۰۰۰ دلار نقطه‌ی تولد موج صعودی جدید است؟

در هفته‌ای که گذشت، روند صعودی ۹ هفته‌ای متوالی طلا سرانجام متوقف شد و فلز زرد با افت حدود ۳.۵ درصدی مواجه گردید. با وجود ریزش نسبتاً شدید در ابتدای هفته، سطح حمایتی ۴۰۰۰ دلار توانست از فشار فروش بیشتر جلوگیری کند و در نهایت قیمت طلا با حدود ۱۰۰ دلار بالاتر از این سطح کلیدی بسته شد. اصلاح اخیر را می‌توان نتیجه‌ی اشباع خرید شدید و شناسایی سود از سوی معامله‌گران دانست، در حالی که داده‌های ضعیف‌تر از انتظار CPI آمریکا نیز باعث کاهش جذابیت طلا به عنوان پوشش تورمی شد. با این حال، نگه‌داشتن حمایت ۴۰۰۰ دلار را می‌توان نشانه‌ای مثبت در دل هفته‌ای پرتنش برای این فلز ارزشمند دانست.

در افق کوتاه‌مدت، گفت‌وگوهای تجاری آمریکا و چین و مجموعه‌ای از جلسات بانک‌های مرکزی بزرگ (از جمله فدرال رزرو و بانک انگلستان) نقش کلیدی در تعیین مسیر بعدی طلا خواهند داشت. افزایش مجدد انتظارات برای سیاست‌های انبساطی به‌ویژه از سوی بانک انگلستان پس از داده‌های ضعیف تورمی، می‌تواند تا حدی از قیمت طلا حمایت کند. در مقابل، هرگونه لحن انقباضی و هاوکیش از سوی فدرال رزرو ممکن است فشار موقتی دیگری بر بازار وارد کند. از سوی دیگر، بازگشت دلار آمریکا در هفته گذشته نیز یکی از دلایل افت طلا بود؛ بنابراین در صورت تضعیف مجدد دلار، طلا می‌تواند بخشی از زیان‌های اخیر خود را جبران کند.

از منظر تکنیکال، تا زمانی که ناحیه‌ی ۴۰۰۰ دلار حفظ شود، ساختار کلی روند همچنان صعودی ارزیابی می‌شود. مقاومت نخست در محدوده‌ی ۴۲۰۰ دلار قرار دارد و عبور پایدار از آن می‌تواند نشانه‌ای از بازگشت قدرت خریداران و آغاز فاز جدید صعودی باشد. در مقابل، شکست سطح ۴۰۰۰ دلار احتمالاً باعث فشار فروش مضاعف و اصلاح عمیق‌تر تا سطوح پایین‌تر خواهد شد. با توجه به اینکه بسیاری از سرمایه‌گذاران در رالی قبلی جا مانده‌اند، هر اصلاح کوتاه‌مدت می‌تواند فرصت ورود مجدد برای خریداران میان‌مدتی تلقی شود.

تحلیل هفتگی نقره، عقب‌نشینی از اوج‌ها در آستانه تصمیم فدرال رزرو

نقره پس از یک رالی چشمگیر شش‌ماهه، سرانجام وارد فاز اصلاح شد. قیمت نقره (XAG/USD) هفته گذشته با افت بیش از ۶ درصدی در محدوده‌ی ۴۸.۶۷ دلار بسته شد و روند صعودی ۹ هفته‌ای متوالی خود را متوقف کرد. این ریزش در حالی رقم خورد که پس از رشد سریع از کف ۲۸.۳۱ دلار تا اوج ۵۴.۴۹ دلار، بازار به مرحله‌ی بازقیمت‌گذاری (Repricing) رسیده است. عامل اصلی اصلاح اخیر را می‌توان در کاهش فشار کمبود عرضه فیزیکی در لندن و خروج سفته‌بازان از معاملات پرریسک جست‌وجو کرد، عواملی که پیش‌تر سوخت اصلی صعود پارابولیک نقره بودند.

با توجه به گزارش‌های جدید، بیش از ۱۰۰۰ تُن نقره از ایالات متحده و چین برای پر کردن انبارهای خالی لندن منتقل شده است. این اقدام باعث کاهش هزینه‌های استقراض و افت پریمیوم نقدی در بازار شد و در نتیجه یکی از مهم‌ترین محرک‌های صعود اخیر از بین رفت. هم‌زمان، افت قیمت طلا و عدم قطعیت درباره‌ی جهت سیاست‌های آتی فدرال رزرو نیز فشار مضاعفی بر نقره وارد کرده است. اگرچه داده‌های تورمی ضعیف‌تر آمریکا (CPI) احتمال کاهش نرخ بهره در نشست اکتبر را تقویت کرده‌اند، اما نبود چشم‌انداز مشخص برای ادامه‌ی سیاست انبساطی باعث شده سرمایه‌گذاران با احتیاط و تردید وارد بازار شوند.

از منظر تکنیکال، افت اخیر نخستین اصلاح جدی پس از رشد حدود ۹۳ درصدی از کف آوریل محسوب می‌شود. محدوده‌ی ۴۱.۴۰ دلار به‌عنوان سطح بازگشتی ۵۰٪ فیبوناچی، نخستین ناحیه‌ی حمایتی مهم به‌شمار می‌آید و در ادامه، سطح ۳۸.۳۱ دلار به‌عنوان حمایت ۶۱.۸٪ فیبوناچی قرار دارد. در سناریوی نزولی، احتمال افت تا سطح بلندمدت ۳۵.۳۸ دلار نیز مطرح است. تا زمانی که فدرال رزرو مسیر روشنی برای سیاست‌های آتی ارائه ندهد، چشم‌انداز کوتاه‌مدت نقره تمایل نزولی دارد. با این حال، در صورت ارائه‌ی سیگنال انبساطی قوی از سوی پاول، می‌توان انتظار داشت که خریداران نهادی مجدداً از این ناحیه‌های قیمتی ارزنده وارد بازار شوند و موج جدیدی از تقاضا شکل گیرد.

رالی وال‌استریت در آستانه نشست فدرال رزرو؛ سقف‌های تاریخی با چاشنی احتیاط

بازار سهام ایالات متحده هفته گذشته با ثبت سقف تاریخی جدید به کار خود پایان داد. شاخص‌های S&P 500 و Nasdaq 100 هر دو در معاملات روز جمعه با گپ صعودی در آغاز بازار باز شدند و این گپ تا پایان روز پر نشد، نشانه‌ای از قدرت بالای تقاضا پس از انتشار گزارش تورم (CPI) که کمتر از حد انتظار بود. با وجود نگرانی‌های اخیر درباره تعرفه‌ها و ادامه‌ی تعطیلی دولت آمریکا، سرمایه‌گذاران همچنان چشم به سیاست پولی فدرال رزرو دارند که به‌طور گسترده انتظار می‌رود در نشست این هفته نرخ بهره را کاهش دهد. این انتظارات، همراه با تورم کنترل‌شده، موجب تداوم رالی قدرتمند از زمان اصلاح ماه آوریل شده است.

با این حال، معامله‌گران باتجربه می‌دانند که نشست پیش‌روی فدرال رزرو می‌تواند لحظه‌ای حساس برای روند بازار باشد. در آخرین نوبت کاهش نرخ بهره در ماه سپتامبر، بازار ابتدا واکنش منفی نشان داد و سپس در روز بعد با گپ صعودی باز شد، در حالی که در نشست جولای، ابهامات پاول درباره‌ی ادامه‌ی روند کاهشی باعث اصلاح گسترده‌ای در شاخص‌ها شد. بنابراین، لحن پاول در کنفرانس مطبوعاتی این هفته می‌تواند جهت کوتاه‌مدت بازار را مشخص کند. از منظر تکنیکال، در چارت روزانه S&P 500 یک الگوی گوه صعودی (Rising Wedge) شکل گرفته است که معمولاً نشانه‌ی احتمال اصلاح موقت است. حمایت‌های مهم در محدوده‌ی ۶۷۳۸ تا ۶۷۷۲ (گپ صعودی جمعه) و سپس ۶۵۵۰ قرار دارند، تا زمانی که این سطوح حفظ شوند، تمایل بازار همچنان صعودی خواهد بود.

در شاخص Nasdaq 100 نیز شاهد گپ صعودی و ثبت سقف تاریخی جدید بودیم. این حرکت از شکست الگوی مثلث صعودی (Ascending Triangle) که در اطراف سطح مقاومت ۲۵,۱۸۰ واحد شکل گرفته بود، نشأت می‌گیرد. اکنون همین محدوده‌ی ۲۵,۱۸۰ می‌تواند به عنوان حمایت کلیدی کوتاه‌مدت عمل کند. در صورت حفظ این سطح، روند صعودی می‌تواند ادامه یابد و اهداف بعدی در محدوده‌ی ۲۵,۶۰۰ تا ۲۵,۹۰۰ واحد قرار خواهند داشت. اما در صورت شکست حمایت، احتمال اصلاح تا محدوده‌های پایین‌تر وجود دارد، به‌ویژه اگر سیگنال‌های فدرال رزرو کمتر از حد انتظار «انبساطی» باشد. در مجموع، تا پیش از اعلام تصمیم فدرال رزرو و انتشار شاخص Core PCE، جهت غالب در بازار سهام همچنان مثبت اما شکننده ارزیابی می‌شود.

بازار رمزارزها در فاز انتظار

بازار رمزارزها هفته‌ی گذشته را با نوسانات بالا و نبود جهت مشخص به پایان رساند. پس از اصلاح دو مرحله‌ای ماه اکتبر، بیت‌کوین توانست در محدوده‌ی ۱۰۶,۵۰۰ دلار که برابر با سطح فیبوناچی ۳۸.۲٪ از موج صعودی آوریل تا اکتبر است، کف موقتی تشکیل دهد. با وجود حفظ این ناحیه، شاخص نوسان ۲۰روزه (ATR) به بالاترین سطح شش‌ماهه رسیده که نشان‌دهنده‌ی افزایش بی‌سابقه‌ی دامنه‌ی نوسانات است. از منظر رفتاری، بازار از فاز اصلاحی به فاز تراکمی تغییر کرده است، اما انرژی ذخیره‌شده در این محدوده می‌تواند زمینه‌ساز یک شکست (Breakout) جدید در هفته‌های آینده باشد.

از منظر همبستگی، داده‌های اخیر نشان می‌دهد ارتباط میان رمزارزهای بزرگ و متوسط با بیت‌کوین در بازه‌ی ۲۰روزه افزایش یافته است، پدیده‌ای که معمولاً در فازهای رِنج کمتر رخ می‌دهد. این موضوع حاکی از آن است که معامله‌گران، به‌جای تمرکز بر جریان‌های مستقل هر کوین، در حال دنبال‌کردن جهت بیت‌کوین به‌عنوان شاخص اصلی بازار هستند. در این میان، جفت‌ارز ETH/LTC همبستگی ضعیف‌تری نشان داده است (حدود ۰.۷۹۸) که دلیل آن تفاوت در شدت نوسانات است، اتریوم در اصلاح اخیر افت ملایم‌تری نسبت به لایت‌کوین داشته و اکنون در الگوی گُوِه (Wedge) با تمایل صعودی تثبیت شده است، در حالی‌که لایت‌کوین به‌تازگی بالای خط روند خود نفوذ کرده و نشانه‌هایی از بازگشت تدریجی خریداران دارد.

در بخش تکنیکال، بیت‌کوین در حال حاضر بین مقاومت ۱۱۶,۰۰۰ دلار و حمایت کلیدی ۱۰۶,۵۰۰ دلار نوسان دارد. بسته‌شدن روزانه زیر سطح ۱۰۶,۵۰۰ می‌تواند نشانه‌ی فعال‌شدن مجدد فشار فروش و حرکت به‌سوی حمایت بعدی ۱۰۳,۵۰۰ دلار باشد، در حالی‌که شکست پایدار بالای ۱۱۶,۰۰۰ دلار می‌تواند مسیر بازگشت به فاز صعودی را هموار کند. در میان آلت‌کوین‌ها، دوج‌کوین (DOGEUSD) ساختار مشابهی دارد اما با دامنه‌ی نوسان وسیع‌تر. سطح ۰.۲۱۵۰ دلار مقاومت میان‌مدت و ۰.۱۷ دلار کف کانال صعودی ۱۳ماهه محسوب می‌شوند؛ شکست هرکدام از این سطوح می‌تواند تغییر فاز مهمی در رفتار این رمزارز رقم بزند.

به‌طور کلی، رمزارزها وارد دوره‌ی تثبیت و انتظار شده‌اند؛ جایی که جهت بعدی بازار به دو عامل کلیدی وابسته است:

۱️⃣ لحن فدرال رزرو در نشست هفته‌ی پیش‌رو که مستقیماً بر جریان نقدینگی دارایی‌های پرریسک اثر می‌گذارد،

۲️⃣ قدرت همبستگی بیت‌کوین با شاخص‌های سهام آمریکا (به‌ویژه S&P 500) که در دوره‌های صعودی یا ریسک‌پذیری بالا معمولاً تقویت می‌شود.

در صورت بازگشت اطمینان به بازارهای ریسک، احتمال شکست صعودی در محدوده‌های فعلی زیاد است؛ اما در سناریوی محتاطانه، تثبیت زیر ۱۰۶,۰۰۰ دلار می‌تواند مقدمه‌ی اصلاح عمیق‌تری تا حوالی ۱۰۳,۰۰۰ دلار باشد.

انباشت نفت چین و تحریم‌های روسیه، بازار در آستانه مازاد عرضه پایدار

قیمت نفت در هفته‌ی گذشته با وجود نوسانات مقطعی، همچنان تحت فشار عرضه‌ی بالا باقی ماند. گزارش جدید مؤسسه Bernstein نشان می‌دهد که چین از ابتدای سال تاکنون بیش از ۱۰۰ میلیون بشکه نفت به ذخایر خود افزوده است و میزان کل ذخایر نفتی این کشور اکنون به حدود ۱.۳۸ میلیارد بشکه رسیده — معادل ۱۱۲ روز واردات. از این مقدار، حدود ۵۰۰ میلیون بشکه مربوط به ذخایر استراتژیک دولتی (SPR) است که انتظار می‌رود با حفظ قیمت برنت زیر ۷۰ دلار، ۱۵۰ میلیون بشکه‌ی دیگر نیز به آن افزوده شود.

با این حال، استراتژیست‌های Bernstein تأکید می‌کنند که “دوران طلایی رشد تقاضای نفت چین” به پایان رسیده است. رشد مصرف داخلی در سال جاری تنها حدود ۱ درصد (معادل ۰.۱ میلیون بشکه در روز) برآورد می‌شود؛ زیرا افزایش سهم خودروهای برقی و بهبود بهره‌وری انرژی، رشد واقعی مصرف سوخت را کاهش داده است. به بیان دیگر، واردات بالای چین در ماه‌های اخیر بیشتر ناشی از افزایش ذخایر بوده تا افزایش مصرف واقعی. این روند، ضمن حمایت کوتاه‌مدت از بازار، نمی‌تواند مازاد عرضه جهانی را به‌طور کامل جذب کند.

در حال حاضر، تولید جهانی حدود ۲ میلیون بشکه در روز بیش از تقاضا است و حتی با تداوم خرید نفت برای ذخایر استراتژیک چین (حدود ۰.۴ تا ۰.۵ میلیون بشکه در روز)، همچنان مازاد خالص نزدیک به ۱ میلیون بشکه در روز در بازار باقی خواهد ماند. بخش قابل توجهی از این حجم، یعنی حدود ۱.۴ میلیون بشکه در روز، در حال ورود به انبارهای کشورهای OECD و نیز مخازن روی آب است. در همین حال، تحریم‌های جدید آمریکا علیه شرکت‌های روس‌نفت و لوک‌اویل به‌دلیل جنگ اوکراین باعث افزایش قیمت لحظه‌ای نفت شد، اما تأثیر پایداری بر روند عرضه ندارد مگر آنکه صادرات روسیه به‌طور محسوس مختل شود.

از منظر چشم‌انداز هفتگی، بازار نفت همچنان با ریسک مازاد عرضه روبه‌رو است. در صورت تداوم ضعف در رشد تقاضای آسیا و حفظ تولید بالا از سوی اوپک‌پلاس، احتمال بازگشت قیمت برنت به محدوده‌ی ۶۵ تا ۶۸ دلار وجود دارد. در مقابل، هرگونه نشانه از کاهش داوطلبانه‌ی عرضه یا تشدید تنش‌های ژئوپلیتیک در خاورمیانه می‌تواند محرک موقت رشد قیمت تا محدوده‌ی ۷۳ تا ۷۵ دلار باشد. تا زمانی که تعادل واقعی بین عرضه و تقاضا برقرار نشود، روند کلی بازار جانبی تا نزولی (Neutral to Bearish) ارزیابی می‌شود.